Dziękujemy, że jesteś
Adam Nowak jest z nami prawdziwie, życzliwie i uważnie. Po raz kolejny postanowił pomóc naszym podopiecznym. Tym razem przekazał im nagrodę, którą, w październiku ubiegłego roku, otrzymał w plebiscycie „Gwiazdy dobroczynności”.
Trudno wyliczyć wszystkie projekty, w których, na przestrzeni kilkunastu lat, wspierał nas Adam Nowak. Najbardziej poruszający jest sposób, w jaki artysta podchodzi do swojej wieloletniej działalności filantropijnej. Kiedy 10 lat temu otrzymał Medal Świętego Brata Alberta, którym honorowane są osoby szczególnie zasłużone w niesieniu pomocy osobom z niepełnosprawnościami, w podziękowaniu za uznanie napisał: Kandydat na tak zwanego artystę pewnego dnia decyduje się kroczyć drogą, która usłana jest jego wyobrażeniami, dążeniami, marzeniami, chęcią doskonalenia umiejętności. Potrafi nawet zobaczyć siebie samego u szczytu doskonałości, sławy, popularności (…).
Fot.: Jarosław Praszkiewicz
I gdy w całym zamęcie dążeń i usiłowań skupi się tylko na sobie, zapewne usatysfakcjonowany własną doskonałością, może z ulgą odetchnąć u końca swej drogi. Jeśli jednak we wszystkich tych działaniach nie brał nigdy pod uwagę drugiego człowieka – z jego potrzebami i słabościami – to można przypuszczać, że cała ta praca artystyczna jawi się jako uboższa o obecność w niej drugiej osoby. Jeśli nie potrafi towarzyszyć, wspomagać, poświęcić części siebie dla dobra innych, prawdopodobnie nigdy nie zazna ukojenia i spokoju. Ułomnym i niepełnosprawnym być może wcale nie jest ten, któremu trzeba pomóc, ale ten, który sam sobie pomóc nie potrafi albo pomocy tej, z różnych powodów, udzielić innym nie chce czy nie umie. Dokonania są ważne wtedy, gdy mogą z nich korzystać inni. Dziękuję za to, że znaleźliście Państwo pomysł na zagospodarowanie tego obszaru mojej działalności, co w konsekwencji przysłużyło się innym. I mam wielką nadzieję, że w przyszłości będzie dalej służyło z powodzeniem.
My, Adamie, dziękujemy za to, że jesteś.
Katarzyna Cichoń
