Aktualności

Wspomnienia pani Karoliny z młodości w większości są ponure. Nie wiedziała, dlaczego musi nagle zmienić podstawówkę na szkołę specjalną, dlaczego spotyka się z szykanami ze strony rówieśników albo dlaczego jest opluwana i lecą w jej stronę kamienie. Tamte zdarzenia przeżywała bardzo mocno. Stawała się agresywna. Zdarzyło się nawet, że jednemu chłopakowi złamała nos. Potwornie się buntowała. Ale tak naprawdę czuła się bezbronna, wyobcowana i bezradna. Zatraciła wiarę w siebie. Oparcie znajdowała jedynie w rodzinie. Wyzwoleniem z cierpienia stał się dla niej sport. Mocno wryły się w jej pamięć słowa trenera: „Karolina, jeśli w siebie nie uwierzysz, to nikt w ciebie nie uwierzy”.

Fot.: Marta Kądziela

W 2011 r. pani Karolina odniosła pierwszy sukces na zawodach w Nowej Zelandii. Zakwalifikowała się wtedy na paralimpiadę w Londynie, gdzie ustanowiła cztery rekordy świata. Na kolejną, w Rio de Janeiro, wyjeżdżała będąc w ciąży. Dopuszczono ją do startu. Zdobyła wtedy srebro. Kolejny złoty krążek wywalczyła na igrzyskach w Tokio, następny – w tym roku, w Paryżu.

Po powrocie z igrzysk w Paryżu pani Karolina i pan Marek wzięli ślub. Są szczęśliwi. Snują wspólne plany. A po zakończeniu kariery sportowej nasza mistrzyni marzy o pracy kosmetyczki albo wizażystki. Mówi, że sport wymaga niezwykle ciężkiej pracy.