Aktualności

Sporą część dzieciństwa pani Anna spędziła w szpitalach. Przeszła wiele operacji. Od siódmego roku życia porusza się na wózku. Wspomina, że w latach szkolnych spotykała się z dużym zrozumieniem i empatią – zarówno ze strony nauczycieli, jak i kolegów. Im była starsza, tym bardziej chciała być samodzielna. Na pierwszy turnus Fundacji Aktywnej Rehabilitacji pojechała jako nastolatka. Twierdzi, że wtedy samodzielności uczyła się od najlepszych. Zaznacza też, że swojej sytuacji życiowej nigdy nie traktowała w kategorii problemu. Owszem, miewała problemy. „Ale kto problemów nie ma?” – pyta retorycznie w rozmowie z Anną Dymną.

Fot.: Marta Kądziela

Pana Piotra oczarowało zdjęcie przyszłej małżonki, widniejące na jednym z portali internetowych. Fakt jej niepełnosprawności nie miał dla niego znaczenia. Początkowo dzieliło ich trzysta kilometrów. Zaręczyli się po roku znajomości. Po kolejnych dwunastu miesiącach wzięli ślub. Zamieszkali w Łodzi. Pani Anna, jako pedagog, pracuje z dziećmi – zdrowymi i pełnosprawnymi. To zajęcie daje jej ogrom satysfakcji.

Oprócz własnego dziecka, 4-letniego Juliana, pani Anna z panem Piotrem są rodziną zastępczą dla 5-letniej Aleksandry. Troszczą się o nią od dwóch lat. Tworzą szczęśliwą rodziną.