Aktualności

Poród pani Aleksandry trwał dziewiętnaście godzin. Była niedotleniona przez sześć minut. Urodziła się z niedowładem spastycznym czterokończynowym. Nigdy nie chodziła, nie biegała. Jak mówi, lekarze za późno zorientowali się, że z jej zdrowiem coś jest nie tak. Dorastała bez ojca. Wychowywała ją babcia. W sumie przeszła dwadzieścia operacji.

Fot.: Marta Kądziela

Młodości pani Aleksandra dobrze nie wspomina. U jej mamy zdiagnozowano guza mózgu. A gdy miała dwanaście lat, zmarła jej babcia. Mówi, że wtedy zapadł się jej świat. Postanowiła jednak żyć i być szczęśliwa, bo tego uczyła ją babcia.

Swojego przyszłego męża, Marcina, u którego potem zdiagnozowano ataksję móżdżkową, pani Aleksandra poznała, gdy miała dwadzieścia sześć lat. Urodziła dwóch synów. Dzieci nie są zdrowe. Obecnie małżonek pani Aleksandry nie może już pracować, wymaga coraz większej opieki. Z kolei ona bardzo chciałaby zarabiać na utrzymanie rodziny, lecz pracy nie może znaleźć.

Pan Mateusz też ma dziecięce porażenie mózgowe. Rozmówczyni Anny Dymnej poznała go w dzieciństwie, w szpitalu w Busku-Zdroju. Mężczyzna jest ojcem chrzestnym jednego z synów pani Aleksandry. Pomaga jej teraz funkcjonować w codzienności. Jak przyznaje gościni programu, dzięki pomocy pana Mateusza, jej rodzina ma namiastkę normalności.