Aktualności

Rozmówczyni Anny Dymnej mówi o sobie, że jest człowiekiem orkiestrą. Emanuje pogodą ducha. Obecnie pracuje w firmie prowadzącej w Warszawie sklepy ze zdrową żywnością. Wspomina, że w dzieciństwie była chłopaczarą. Od koleżanek wolała kolegów i wszystkie zabawy, jakie ci uskuteczniali. Po maturze wyprowadziła się z domu rodzinnego. Rozpoczęła studia. Wspomina, że wówczas prowadziła życie bardzo intensywne – takie, jakie lubi również dzisiaj.

Fot.: Marta Kądziela

W 2005 roku, podczas powrotu z koncertu, pani Katarzyna wpadła pod tylne koła autobusu. W trakcie wypadku ucięło jej nogę poniżej kolana. Miała też zmiażdżoną drugą stopę oraz inne urazy. Po wybudzeniu ze śpiączki farmakologicznej i odzyskaniu pełni świadomości, postanowiła być jednak silna, żyć dalej na własnych warunkach. Ale nie ukrywa, że niełatwo radziła sobie z rutyną leczenia. Nieraz popadała w irytację. Z historii leczenia najgorzej wspomina przebywanie w urządzeniu do pionizacji.

Przez blisko dekadę pani Katarzyna wstydziła się protezy. Nabrała też przekonania, że niewiele już należy jej się od życia. Przełom nastąpił, gdy na obozie sportowym spotkała osoby po amputacji kończyn. Wśród tej grupy zrozumiała, że nie musi się niczego wstydzić. I że człowiek zawsze powinien pozostawiać otwarty na życie.