Aktualności

Przeszczepienie u pani Łucji miało miejsce 18 lat temu. Choroba pojawiła się, gdy rozmówczyni Anny Dymnej, była już dojrzałą kobietą – żoną, matką. Pierwszym symptomem był uporczywy świąd dłoni oraz stóp. Wkrótce dały o sobie znać objawy żółtaczki mechanicznej. Diagnoza: marskość żółciowa pierwotna, schorzenie rzadkie, nieuleczalne. Pani Łucja nie tylko musiała poddać się leczeniu, lecz również zrezygnować z wykonywania zawodu nauczycielki, który uwielbiała. A w miarę upływu czasu u pani Łucji zaczęły pojawiać się dolegliwości zagrażające życiu. W tamtym czasie w Polsce nie przeprowadzano jeszcze przeszczepień.

Fot.: Marta Kądziela

Kiedy po raz pierwszy poinformowano panią Łucję o możliwości przeszczepienia wątroby, zaznaczono, że w naszym kraju jest to bardziej eksperyment niż terapia. 10-godzinna operacja przebiegła z licznymi komplikacjami. Niedługo potem, w 2007 roku, pani Łucja trafiła pod opiekę prof. Krzysztofa Muchy, który do dzisiaj ją prowadzi i sprawia, że kobieta – mimo obecnych komplikacji zdrowotnych – uśmiecha się do życia.

O swoim dawcy pani Łucja wie tylko tyle, że był on rosłym mężczyzną. Napisała dla niego wiersz, który zaczyna się: „Chociaż Cię nie znam, piszę, byś wiedział, że kocham to życie podwójnie – za mnie i za Ciebie”. Utwór ten otrzymał specjalne wyróżnienie Anny Dymnej w 14. Ogólnopolskim Konkursie Poezji „Słowa, dobrze, że jesteście”, w którym aktorka przewodniczy jury.