Aktualności

Pani Joanna jest z wykształcenia edukatorką zdrowia i rehabilitantką. Gdy miała sześć lat, wykryto u niej skoliozę. Chodzenie w gorsecie, rehabilitacja czy zajęcia na basenie nie wpływały jednak na poprawę jej zdrowia. Rozmówczyni Anny Dymnej wspomina, że – ze względu na chorobę − w szkole czuła się osobą gorszą od innych. Kiedy, w wieku dwunastu lat, przeszła operację, szkolne przerwy spędzała w gabinecie higienistki. Nauczyciele mówili ostentacyjnie, że nic z niej nie będzie, bo „ma druty w plecach”. Kolejnej operacji kręgosłupa pani Joanna poddała się jako szesnastolatka. Twierdzi, że jedynie w szpitalu czuła się osobą akceptowaną.  Wśród ludzi zdrowych nie potrafiła się odnaleźć.

Fot.: Marta Kądziela

Już jako nastolatka zainteresowania płcią przeciwną pani Joanna u siebie nie zauważała. Trochę ją to przerażało. W tamtym czasie była mniejsza świadomość na temat par jednopłciowych.

Kiedy o własnych odczuciach pani Joanna poinformowała swoją mamę, ta źle zareagowała . Również inne zdarzenia z tamtego okresu – w tym dalsze komplikacje zdrowotne − sprawiły, że ostatecznie pani Joanna skorzystała z porady psychologa. Do dzisiaj zażywa leki antydepresyjne.

Pani Joanna poznała panią Agnieszkę w grudniu 2010 roku. Ich relacja rozpoczęła się od przyjaźni. Kobiety zamieszkały wspólnie po siedmiu latach znajomości. Wkrótce potem okazało się, że pani Joanna ma chłoniaka. Przeszła zarówno immuno-, jak i chemioterapię. Leczenie było niełatwe. Pani Joanna wspomina, że jej partnerka była wtedy dla niej ogromnym, jedynym wsparciem. Takim wsparciem pani Agnieszka jest dla pani Joanny do dzisiaj. Chłoniak pozostaje na razie w uśpieniu. Rozmówczynie Anny Dymnej starają się myśleć o życiu pozytywnie.