Aktualności

Pani Ewa jest instruktorką w Fundacji Aktywnej Rehabilitacji. Uśmiecha się łagodnie i szeroko niemal od pierwszych sekund audycji. Osiemnaście lat temu prowadziła niezwykle aktywne życie. Zamierzała wtedy zostać ratownikiem medycznym. Planowała to nie tylko z chęci pomocy ludziom, lecz także ze względu na młodszą siostrę, która ma zespół Downa. Rozmówczyni Anny Dymnej wspomina, że długo żyła w przeświadczeniu, iż zginie w wypadku drogowym.

Fot.: archiwum fundacji

Tamtego feralnego dnia, we wrześniu 2004 roku, pani Ewa pojechała z kolegą na basen. Nie pamięta dokładnie chwili wypadku. Wypadła przez szybę auta. Pełnię świadomości odzyskała dopiero w szpitalu. Czuła wtedy potworny ból kręgosłupa, niemożność zrobienia najmniejszego ruchu. Jak mówi, objawieniem dla niej była dopiero rozmowa z lekarzem w Konstancinie-Jeziornie, gdzie po kilku miesiącach udała się na kolejny etap rehabilitacji. Uwierzyła wtedy, że, mimo ograniczeń, może wykorzystywać wiele możliwości. „Można wszystko. Tylko trzeba chcieć” – tłumaczy Annie Dymnej.

Pół żartem, pół serio pani Ewa wyznaje, że z byłym partnerem, ojcem jej obecnie 16-letniego syna, rozstała się wtedy, gdy zrozumiała, że z samodzielną opieką nad dzieckiem dobrze sobie radzi. Poznanie małżonka również wspomina żartobliwie. Twierdzi, że początkowo przez myśl jej nawet nie przechodziło, by cokolwiek mogłoby ich połączyć. Ostatecznie, w 2013 roku, wzięli ślub. Po pięciu latach urodziły się im bliźniaki.

Jako instruktorka aktywnej rehabilitacji pani Ewa zajmuje się nie tylko osobami po wypadkach. Dobrego i pełnego życia z niepełnosprawnością stara się też uczyć młodych ludzi, którzy urodzili się z dysfunkcjami. Nie zawsze jest to łatwe. „Mama i tata matkują teraz swoim pociechom. Robią za nie wszystko. Ale nie myślą o tym, co będzie z tymi dziećmi, kiedy ich, rodziców, zabraknie” – zaznacza pani Ewa.

Zapraszamy przed telewizory w najbliższy piątek do TVP2, o 6.20. Program dostępny będzie również na platformie Vod.tvp.pl.

Grzegorz Chajok