Aktualności

Po maturze pani Paula dostała się na pedagogikę. Jej wielkim marzeniem było jednak studiowanie architektury. Dokładała wielu starań, żeby przygotować się do niezwykle trudnych egzaminów. Ale nagle − w niezrozumiały dla niej samej sposób – ta ogromna motywacja i zapał zaczęły ulatywać. Wszystko dla pani Pauli stawało się męczarnią.

Fot.: Marta Kądziela

Rozmówczyni Anny Dymnej wspomina, że niedługo po tym, kiedy zadała egzaminy na studia, przechodziła bardzo bolesne leczenie stomatologiczne. Jak twierdzi, paradoksalnie, był to dla niej fantastyczny czas. Potworny ból fizyczny uwolnił ją bowiem od bólu psychicznego. Zaniepokoiła ją taka reakcja. Zgłosiła się do lekarza. Zaczęła przyjmować leki. Nikogo życzliwego obok siebie nie miała. Ale, dzięki internetowi, poznała mężczyznę, z który wzięła ślub. Małżeństwo rozpadło się szybko. Fakt ten pogłębił w pani Pauli poczucie, że jest złym człowiekiem. Zaczęła myśleć o samobójstwie. W szpitalu psychiatrycznym zdiagnozowano u niej spektrum choroby afektywnej dwubiegunowej. Niedługo potem wykryto guza mózgu. Lekarze nie dawali szans na wyleczenie. Początkowo bardzo ucieszyło to panią Paulę, bo – jak twierdzi – chciała umrzeć.

Pierwszą operację pani Paula przeszła tuż po wypisie ze szpitala. Lekarze uznali wtedy, że guz jest nieoperacyjny. Znalazł się jednak profesor, który guza usunął. Dla pani Pauli był to znak, że Bóg chce, aby żyła i że mimo wszystko jest wartościowym człowiekiem. Od dziewięciu lat rozmówczyni Anny Dymnej prowadzi zajęcia w szpitalu psychiatrycznym, którego kiedyś była pacjentką. Praca ta daje jej wiele satysfakcji.